Posetioci jednog od najpoznatijih umetničkih prostora u francuskoj prestonici ovih dana imaju priliku da zakorače u prizor koji više podseća na san nego na muzejsku postavku. Japanska umetnica Fujiko Nakaja, pionirka takozvane “umetnosti magle“, predstavila je instalaciju “Cloud #07156“, koja je transformisala monumentalnu rotundu zgrade Bourse de Commerce u promenljivi pejzaž od vodene pare.
Magla i igra vidljivog i nevidljivog
Instalacija se nalazi ispod impresivne staklene kupole nekadašnje Pariške berze, danas doma Pinault kolekcije savremene umetnosti. U pravilnim intervalima gusti oblaci magle ispunjavaju prostor, prekrivajući arhitektonske detalje i stvarajući neobičan efekat u kojem posetioci naizmenično nestaju i ponovo se pojavljuju iz bele izmaglice. Upravo ta igra vidljivog i nevidljivog čini srž umetničkog iskustva koje Nakaja istražuje već više od pola veka.
Fujiko Nakaja, rođena 1933. godine u japanskom gradu Saporo, smatra se prvom umetnicom koja je maglu pretvorila u skulpturalni medij. Svetsku pažnju privukla je još 1970. godine kada je za Pepsi paviljon na Svetskoj izložbi Expo ’70 u Osaki stvorila ogromnu “skulpturu od magle“, delo koje se danas smatra prekretnicom u istoriji savremene umetnosti. Od tada je realizovala desetine projekata širom sveta, koristeći prirodne elemente poput vode, vetra i svetlosti kao osnovni materijal svog stvaralaštva.Za razliku od tradicionalnih skulptura koje imaju trajnu formu, Nakajine instalacije neprestano se menjaju. Oblik magle zavisi od temperature vazduha, vlažnosti, strujanja vazduha, pa čak i od kretanja posetilaca. Zbog toga nijedan trenutak posmatranja nije isti. Umetnica često ističe da ona ne “prikazuje“ maglu, već je oblikuje, dok priroda sama završava proces stvaranja.
Magla, umetnički alat
Instalacija „Cloud #07156“ deo je velike izložbe “Clair-obscur“ (“Svetlo i senka“), koja istražuje granice između vidljivog i nevidljivog, prisutnosti i odsutnosti. U tom kontekstu, magla postaje savršen umetnički alat. Dok se kreće kroz prostor, ona istovremeno skriva i otkriva arhitekturu, stvarajući osećaj neizvesnosti i podstičući posetioce da prostor doživljavaju na potpuno nov način.
Poseban značaj projektu daje dijalog sa arhitekturom japanskog arhitekte Tadaa Anda, koji je rekonstruisao istorijsku zgradu i u njenom središtu izgradio prepoznatljivu betonsku rotundu. Dok Andova arhitektura predstavlja stabilnost, geometriju i trajnost, Nakajina magla unosi prolaznost, fluidnost i nepredvidivost. Susret ova dva umetnička pristupa stvara jedinstveno iskustvo koje briše granice između arhitekture, prirode i savremene umetnosti.
Tehnološki aspekt rada jednako je fascinantan kao i njegov vizuelni efekat. Magla se proizvodi pomoću sistema visokopritisnih pumpi i posebno dizajniranih mlaznica koje stvaraju mikroskopske kapljice vode gotovo identične onima koje se nalaze u prirodnoj magli. U instalaciji nema hemijskih dodataka – koristi se isključivo voda, što odražava dugogodišnje interesovanje umetnice za održive i ekološki osvešćene umetničke prakse.
Simbolika broja iz naziva rada
Naziv rada takođe nosi simboliku. Broj „07156“ odnosi se na meteorološku stanicu koja se nalazi najbliže muzeju, čime se uspostavlja veza između veštački stvorenog oblaka unutar zgrade i stvarnih vremenskih uslova iznad Pariza. Na taj način umetničko delo postaje svojevrsni most između unutrašnjeg i spoljašnjeg sveta.
Kritičari ocenjuju da je reč o jednoj od najzanimljivijih umetničkih instalacija ovogodišnje pariške kulturne sezone. Posetioci ne dolaze samo da posmatraju umetničko delo, već da postanu njegov sastavni deo, krećući se kroz oblake vodene pare koji neprestano menjaju oblik i izgled prostora. U vremenu kada muzeji sve više tragaju za interaktivnim i imerzivnim iskustvima, Nakajina magla pokazuje kako umetnost može istovremeno biti jednostavna, tehnološki sofisticirana i duboko povezana sa prirodnim fenomenima.
View this post on Instagram
Komentari (0)