Mnoge žene koje su zaposlene u trenutku smrti svog bračnog druga nalaze se u nedoumici da li uopšte imaju pravo na porodičnu penziju i da li zbog radnog odnosa trajno gube tu mogućnost. Iz Fonda PIO objašnjavaju da zaposlenost ne sprečava ostvarivanje ovog prava, ali naglašavaju da je ključno napraviti jasnu razliku između samog sticanja prava i početka isplate novca.
Prema Zakonu o penzijskom i invalidskom osiguranju, udovica stiče pravo na porodičnu penziju ukoliko je do smrti bračnog druga navršila 53 godine života. Ako je u trenutku smrti supruga imala manje od 53 godine, ali najmanje 45 godina, ona pravo na porodičnu penziju ostvaruje kada napuni 53 godine. Sam prestanak radnog odnosa nije uslov da bi se podneo zahtev i da bi pravo bilo zvanično priznato.
Isplata počinje tek nakon prestanka osiguranja
Međutim, sama isplata penzije se obustavlja sve dok je udovica zaposlena i nalazi se u osiguranju. Pravila nalažu da nije moguće istovremeno primati zaradu iz radnog odnosa i porodičnu penziju, pa će novac početi da pristiže tek nakon prestanka rada i odjave sa osiguranja. To praktično znači da zaposlenost sama po sebi ne dovodi do trajnog gubitka porodične penzije, već se isplata odlaže do momenta napuštanja radnog mesta.
Postoje i izuzeci za određene vrste angažovanja
Zakon predviđa i određene izuzetke za radno angažovanje. Korisnici porodične penzije mogu raditi po osnovu ugovora o delu ili autorskog ugovora, a u tom slučaju se isplata penzije ne prekida, pod uslovom da ostvarena mesečna naknada po ugovoru ne prelazi propisani neoporezivi iznos.
Komentari (0)