Da li ste se ikada zapitali kako je mesto ili grad u kome živete dobio ime?
Pročitajte kako su nastali nazivi nekih naselja i gradova u Srbiji.
Aranđelovac – knez Miloš Obrenović često je boravio i lečio se u Bukovičkoj banji, pa je rešio da u selu Vrbici podigne crkvu u čast Svetom Arhanđelu Gavrilu, i da jedan deo Vrbice i Bukovika odvoji i napravi varoš koja će se zvati po ovom svecu – Aranđelovac.
Beočin – ime se prvi put spominje 1453. godine kad su sveštenici u belom prolazili pored 3 kuće, dok su tad prvi meštani vikali Beli Čin, pa odatle i ime.
Bajina Bašta – po legendi na ovom prostoru živeo je Turčin po imenu Baja, koji je imao velike bašte i otuda naziv Bajina Bašta.
Bečej – prema jednoj teoriji, Bečej je dobio ime po porodicama iz francuskog plemena Beš i Gregor (Beche) koja je došla u taj kraj u vreme uvođenja hrišćanstva kod Mađara i imala značajnu ulogu u tome. Naziv Beče je navodno posledica pogrešnog izgovora prezimena Beche. Druga teorija govori da je Bečej dobio ime po plemiću koji se zvao Bečeji Imre, koji je navodno bio potomak plemena Beš i Gregor.
Vladičin Han – po predanju, ovaj grad dobio je ime po usamljenom hanu koji se nalazio na “carskom drumu”, u ataru sela Kalimance, a koji je polovinom XIX veka podigao Stefan Grk. On je, dok je bežao od Turaka, sagradio han za prihvat karavana, kako bi i sam imao utočište. Kasnije je ovu kuću prodao skopskom mitropolitu i vladici Pajsiju, po kojem je han nazvan Vladičin han. Oko hana je, potom, formirano naselje, koje je ime dobilo po ovoj kući.
Valjevo – po nekim tumačenjima, naziv Valjevo potiče od starog slovenskog ličnog imena Valj. Naime, čovek po imenu Valj imao je jednu drumsku krčmu oko koje se kasnije razvilo naselje koje je nazvano po njemu. Druga prepostavka koja se tiče porekla imena ovog grada vezuje se za stari latinski izraz “vallis” što znači “dolina”.
Golubac – legenda kaže da je ime dobio po lepoj meštanki Golubani u koju je bio zaljubljen osmanski zapovednik. Odbijajući da uđe u njegov harem, Golubana je kažnjena tako što je okovana za stenu da bi se pokajala. Njeno odbijanje pokornosti turskom komandantu odvelo ju je u smrt. Po njoj, i tvrđava je dobila ime Golubac, a stena, koja i danas viri iz Dunava, nosi ime ”Baba-kaj” što znači “pokaj se”.
Dimitrovgrad – ime se prvi put se pominje u 15. veku u osmanlijskim dokumentima pod imenom Tekvin binari. Od tada je promenio više naziva, Spribrod, Carski brod, Zarinbrod, da bi se za vreme Turaka ustalio naziv Caribrod. Tako se i zvao do 1950. kad je promenio ime u Dimitrovgrad, po bugarskom revolucionaru Georgi Dimitrovu koji je bio optužen za paljenje Rajhstaga.
Žagunica – prema legendi ime je dobila po vojsci koja je u ovim krajevima nestala, odnosno zagubila se. Nažalost, predanje nije u celosti sačuvano, pa se ne zna o kakvoj vojci je reč, kada su ljudi nestali, da li su i kako stradali.
Zaječar – prvi put se grad pominje u popisu stanovništva 1446. kao selo vidinskog sandžaka koje broji osam porodica. Pretpostavlja se da je ime nastalo od reči “zajec” što je u timočkom dijalektu reč za zec, dok je na bugarskom “zajčar” čuvar zečeva.
Zrenjanin – Bečkerek, kako je bilo ime Zrenjanina čak šest vekova, bio je predmet raznih tumačenja, ali ne postoji objašnjenje odakle taj naziv vodi poreklo. Ovaj grad 1935. godine menja naziv u Petrovgrad, po kralju Petru I Karađorđeviću, a posle Drugog svetskog rata dobija ime Zrenjanin, po revolucionaru Žarku Zrenjaninu.
Kraljevo – ovaj grad se prvobitno zvao Rudo Polje, u srednjem veku, kada je još uvek bio samo selo. Kasnije, počinje da se naziva Karanovac i tako će se zvati sve do pred kraj 19. veka kada, u čast toga što smo ponovo postali kraljevina, dobija sadašnji naziv.
Kula – pretpostavlja se da je na teritoriji današnje Kule na početku 16. veka, postojao “grad od zemlje” sa turskom vojnom posadom koja je bila smeštena u velikoj osmatračnici tačnije – kuli, pa otud i ime.
Kuršumlija – prvobitno se zvala Bele Crkve i ime se vezuje za Stefana Nemanju koji je u ovoj varoši podigao dva manastira, svoje prve zadužbine, a njihovi krovovi, pokriveni olovom, dominirali su gradom, belili se i otud ime Bele Crkve. U tursko doba, olovni krovovi izlivali su kuršume, odnosno pušcana zrna, pa je mesto spontano dobilo naziv Kuršumlija. Pre srpskih i turskih imena, u rimsko doba, Kuršumlija se zvala Ad Fines, što znači “Na kraju”.
Knjaževac – za vreme Rimske imperije nazivao se “Timacus Minus”, a pre nego što je 1859. godine dobio sadašnji naziv zvao se Gurgusovac.
Kragujevac – prvi put se pominje u turskom popisnom defteru iz 1476. godine, i to kao “Kragujofča“ – bivši trg na kojem su 32 kuće. Uglavnom se smatra da je dobio ime po kraguju, vrsti jastreba koja se u srednjem veku koristila za lov. Ova ptica je danas centralni simbol grba grada Kragujevca.
Loznica – za vreme Rimljana, zvala se Ad Drinum, što bi znači “Na Drini”. Pre nego što je dobila današnje ime, u povelji kralja Milutina se zvala Lozica. Ime najverovatnije dolazi od velikog broja vinograda koji su postojali u ovom kraju.
Leskovac – legenda kaže da se ispod brda u blizini današnjeg grada nalazilo jedno jezero. Međutim, ono se isušilo i na tom mestu je niklo drvo leska koje rađa lešnike, po kome je Leskovac dobio ime. U vreme vladavine Osmanlija, Leskovac je nazivan Hisar – što na turskom znači “tvrđava“.
Obrenovac – za vreme turske vlasti se zvao Palež, što je ironično pošto je za vreme Drugog srpskog ustanka spaljen do temelja u borbama sa Turcima. U potpunosti ga je obnovio knez Miloš iz dinastije Obrenovića po kojoj je i dobio ime.
Prokuplje – prvo poznato ime ovog naselja je “Hammeum”, ili “Hameo”, i tako se zvao za vreme Rimljana. Za vreme Vizantije preimenovan je u Komplos, ili Komblos, Turci su ga nazivali Urkub ili Okrub. a Srbi su ga preimenovali u Prokuplje, u čast Svetog Prokopija.
Subotica – postoje dve teorije o nastanku imena. Prema jednoj, ime je nastalo od mađarske reči “szabad” što znači “slodoban” ili “slobodnica”. Prema drugoj, prvi naziv grada bio Sopotnica (Sopot je mesto gde ima mnogo vode, izvorište), što je prema mađarskom izgovoru postalo Szabadka. Samozvani car Jovan Nenad Crni je 1526. godine na teritoriji današnje Bačke formirao kratkotrajnu nezavisnu srpsku državu i kao prestonicu je uzeo ovaj grad, te ga dao na upravljanje svom glavnom vojskovođi Suboti Vrliću po kome mesto po prvi put dobija srpsko ime, koje se zadržalo do danas.
Senta – je ime obila po mađarskoj porodici Zenta Magoč, koja je imale više zemljišnih poseda širom Ugarske, pa tako i pored reke Tise, na mestu na kom se nalazi ovo naselje, jedno je od najstarijih u Vojvodini.
Sombor – u XIV veku na imanju ugarske porodice Cobor počela je da se razvija naseobina, nastala još pre njihovog dolaska. Tom prilikom mesto dobija ime po ovoj familiji. Vremenom se posed uvećavao, a takođe se uvećavao broj domova i žitelja oko dvorca, što je Coborima pogodovalo, jer su tako bili moćniji u međusobnim veleposedničkim obračunima. Ime se spontano menja u Sombor, pre dolaska Turaka u XVI veku.
Novi Sad – grad je osnovan na zalasku XVII veka (1694. godine) i ranije je nosio imena Racka varoš (Ratzen Stadt, Ratzenstatt) i Petrovaradinski šanac (Peterwardeiner Schantz), a od 1748. on je Novi Sad (Neoplanta, Neusatz, Ujvidek). Na svim ovim jezicima, on znači isto – “novi zasad“.
Niš – prvo naselje osnovali su Kelti u 3. veku pre nove ere, a sam grad je ime dobio po reci Nišavi (Naissa) koju su keltski prastanovnici zvali “Vilina reka“ (Navissos).
Užice – ovaj grad nosi isto ime već najmanje sedam stotina godina. U jednom dubrovačkom dokumentu iz 1329. godine, pominje se kao Vsice, a o tome kako je dobio ime postoje brojne legende. Po jednoj od njih, oni koji su se protivili Turcima bili su ograđivani, odnosno “vođeni u žice“. Po drugoj, u ovom gradu su izrađivana mala užad – “užice“, pa ga je narod po njema i nazvao. Treća legenda govori o anegdoti nekadašnjih Užičana koji su se odlobodili lopova i čuli njihovo “Vala, braćo, nećemo ti nikad više u žice“. Četvrta kaže da je grad nazvan po uskim i dugačkim njivama koje su se nazivale “užicama“.
Čačak – tokom srednjeg veka ovaj grad se zvao Gradac, što znači “mali grad, mala utvrda”. Turci su ga nazvali “čačak” što na turskom znači “blato, mulj”. Turci su otišli, ali je Čačak ostao Čačak.
Navedena naselja i gradovi su destinacija za sebe i svakako ih treba posetiti.
U ovom srpskom mestu STANUJE VINO, na goste utiče poput magije (FOTO+VIDEO)
Komentari (0)