Stanovništvo srednje Srbije ili kako se u narodu zovu Šumadinci, žive između Morave na istoku, Kolubare na zapadu i planina Crnog Vrha, Kotlenika i rudnika na jugoistoku, jugu i jugozapadu. Prema istorijskim podacima, jedna je od etnički najraznovrsnijih oblasti Srbije.
Šumadija je ime dobila po gustim i neprohodnim šumama, koje su naročito primetne i guste bile tokom 16. i 17 veka. O ovim šumam mnogo se govorilo u literaturi, ali i narodnim predanjima, a u toj svoj obimnosti odežale su se sve do 19. veka.
Instalirajte našu iOS ili Android aplikaciju – Objektiv.rs
Prema istraživanju Jovana Cvijića, za koje postoji i mapa, u granicama Severne Srbije ima gotovo 90 odsto doseljeničkih rodova, koji pripadaju različitim etničkim grupama.
Crvenom bojom označeni su dinarski doseljenici sa starincima. Zelenom doseljenici sa Kosova, Metohije i prizrenske oblasi, žutom doseljenici iz južno moravskih u vardarskih oblasti. Plava boja označava timočko-braničevsko stanovništvo, crvena šopsko ili torlačko stanovništvo.Crnim tačkama označeni su Srbi koji su se doselili iz oblasti preko Save i Dunava, dok siva boja označava Vlahe.
Najmnogobrojniji su dinarski doseljenici, a manji procenat je doseljenika iz drugih južnoslovenskih oblasti. Kako je Cvijić pisao, ovo raznoliko stanovništvo Šumadije, izmešalo se, saživelo i izjednačilo, pa je tako stvorena etnička grupa Šumadinaca sa karakterističnim psihičkim osobinama.
– Ono što danas naročito pada u oči u karakteru Šumadinaca jeste nešto jako, smelo, velika aktivnost i zdravi živci. Mnogi od njih su sposobni, izgleda, da uspeju u svakom preduzeću. Retke su inertne prirode. Sve više se javljaju ličnosti velike volje. Strani posmatrač bi imao utisak, da svi napreduju sa neukrotljivom upornošću i žilavošću. Kruti tradicionalizam skoro je sasvim iščezao. Svi se prilagođavaju novim načinima života. Ovde je manje govora, manje pesama i epskih sklonosti nego kod čistih dinarskih ljudi… – pisao je Jovan Cvijić o Šumadincima. Isticao je i njihov “ zdrav razum, meru i smisao za stvarnošću“ ističući kako oni umeju da procene pravično i bez srdžbe događaje i stvari, kada su potpuno upoznati sa istim.
– Seljaci se često odlikuju osećanjem mere, koje ređe imaju njihovi školovani sunarodnici – pisao je Cvijić o stanovnicima Šumadije.
BONUS VIDEO:
Još je Plinie Secundus 23-79 god ) navodi za narod koji se prostirao od "Kimerskog Bospora pa na sever u svom djelu "Naruralis Historia" i jasno kaže za njih "SERBI" a Ptolomej ih vidi po Saramtiji ( danas Rusiji)
Gluposti. Severna Srbija je u danasnjoj Nemackoj. Brandenburg je u stvari Branibor a Drezden Drezdin. Tamosnji Srbi sebe nazivaju Sorbi i jezik im je slican ceskom. U saksoniji zive braca Sasi ciji je jezik slican poljskom. Oni su rudarili kod Nemanjica i nisu bili Nemci. U Ceskoj postoji oblast Moravska, reka Moravica. Izgleda da je morava imala odredjeno znacenje posto se to ime daje rekama svugde gde zive Srbi isto kao Bistrica cije znacenje ne moram da objasnjavam a istoimene reke se nalaze u danasnjoj Srbiji, Makedoniji, Rumuniji, Albaniji... Isto vazi za mesta sa imenom Glina (ima gline kao sirovina za grncarinu), kamenica (kamenolom) ili Gorica (mesto u podnozju ili na samoj planini).