Patrijarh srpski Porfirije uputio je blagoslov brojnim vernicima okupljenim u Kizborou, predgrađu Melburna, u molitvenoj svečanosti u čast osvećenja hrama posvećenog Svetom arhiđakonu Stefanu, koga je kao zaštitnika proslavljala srpska dinastija Nemanjića, i istakao da pravoslavni srpski hrišćanin, gde god da ode – od Amerike do Australije, ostaje ono što jeste a istovremeno postaje jedno sa onima sa kojima živi.
“Tamo gde je svetosavac, gde je pravoslavni Srbin – tu je i Srbija, iznutra u srcu. Tu je sva svetlost i lepota njena. Zato, neka Gospod bude sa svima vama i da uvek dolazite u ovaj hram kao deca Crkve Hristove, da slavite zajedno sa svima nama Jednog u Trojici Boga”, deo je blagoslova patrijarha Porfirija, saopštila je danas Srpska pravoslavna crkva (SPC).
Hram Svetog arhiđakona Stefana, podignut 1994. godine, delo je ljubavi vernog naroda koji živi u Kizborou, ali i drugim opštinama Melburna.
Dan osvećenja hrama za tamošnje svetosavce velika je molitvena i narodna svečanost, pa je mnogo njih u maniru tradicionalnog srpskog gostoljublja dočekalo patrijarha srpskog Porfirija, koji je zajedno sa arhijerejima i sveštenoslužiteljima osvetio hram i služio svetu liturgiju.
Bogosluženje su pojanjem ukrasili hor pri hramu Svetog arhiđakona Stefana, hor „Stevan Mokranjac“ i Ruski pravoslavni muški hor, sa dirigentima Zaharijem Armstrongom, Savom Đukićem i Nektarijem Kotlarovim.
U obraćanju vernicima Srpske pravoslavne crkve u Australiji, patrijarh Porfirije je naveo da se danas radujemo svi, jer se raduje Gospod zbog njihove ljubavi, vere, molitve, vernosti Hristu Gospodu, korenima i precima, svima onima koji su živeći u Hristu ukrasili kalendar Crkve.
Vera kao veza sa otadžbinom
Osvrnuvši se na geografsku udaljenost ovog dela srpske dijaspore od otadžbine praćenu različitim vremenskim zonama, patrijarh Porfirije je kazao da postoji „samo jedna zona koja se zove vera, naš bratski i sestrinski zagrljaj i u toj zoni nema teškoća“.
Naprotiv, u njoj su prepreke dar i blagoslov, jer to je zona koja prevazilazi sve razlike, podele, mržnju i isključivost, poučio je poglavar Srpske pravoslavne crkve, uz posebnu pohvalu srpskom narodu za veštinu očuvanja identiteta, jednako naglašenu kao i sposobnost opstanka i stvaranja u tuđoj zemlji.
“I to je paradoks pravoslavnog srpskog hrišćanina. Gde god da ode, od Amerike do Australije, on ostaje ono što jeste, a istovremeno postaje jedno sa onima sa kojima živi. To je moguće samo onom Srbinu koji kad ode bilo gde nalazi svoje izvorište i ishodište u Crkvi pravoslavnoj, u Crkvi svetosavskoj. Da li sam u pravu? Vi to znate neuporedivo bolje nego ja. Svaki onaj koji dolazi u hram Božji ovde u Australiji, on postaje snažniji, postaje hrabriji i sposobniji da se hvata od početka u koštac sa nepoznatim, da ga savlađuje i postaje ravnopravan sa svima iznutra, po duhu. Međutim, u isto vreme on jača sebe kao pravoslavnog hrišćanina i pravoslavnog Srbina”, pohvalio je patrijarh Porfirije Srbe u dijaspori koji decenijama podižu svetinje, ostavljajući pečat svoje duhovnosti i tradicije onako kako su to nekada činili Srbi izbegli na prostore današnje Mađarske pred naletom Turaka.
Kako je istakao, “kada stanemo na sredinu ovog hrama znamo i čiji smo i koji smo”.
“Znamo i da nema ništa veće od ovoga. Dižete i zidate hramove potvrđujući da ste svetosavci, pravoslavci i istinski Srbi, jer onaj Srbin koji se nije ugradio u izgradnju u ovaj hram ili ne dolazi pre ili kasnije ne samo da zaboravi da je Srbin pravoslavni i odakle je, nego taj zaboravi i majku, svoje srodnike. Vi, dolazeći ovde, dobijate snagu da budete svedoci svoga imena, ali da budete i propovednici i misionari Hristovi”, poučio je patrijarh Porfirije o važnosti čuvanja vere kao suštine jednog naroda i opasnosti njenog gubljenja koje sa sobom odricanje i od najbližih srodnika.
U temelje hrama ugrađeno drvo iz Šumadije
U temelj hrama Svetog arhiđakona Stefana ugrađeno je drvo iz Šumadije, a u Časnu trpezu, prema želji mitropolita australijsko-novozelandskog Siluana, čestica moštiju Svetog Stefana Dečanskog, onoga koji treba svima da nam bude uzor u „našoj zoni pravoslavlja i ljubavi“, jer tamo gde su njegove mošti (manastir Dečani, Kosovo i Metohija) dolaze i traže pomoć i pripadnici drugih vera i naroda, istakao je patrijarh Porfirije, uz uverenje da će molitve namernika u hram u Kizborou dovesti mnoštvo bogotražitelja od kojih će neki možda prepoznati šta je istinska i prava vera.
“Bilo da imate uspehe, pobede ili padove, nevolje i teškoće, dođite u svaki naš pravoslavni srpski hram! Obratite se Gospodu! Neka vam sve počne molitvom, neka sve protiče u molitvi i završi se molitvom! Onda će uvek biti mira u duši i znaćete da je Bog uvek sa vama. On nikad ne ostavlja, samo treba dočekati Njegovo vreme”, jedna je od pouka patrijarha Porfirija za hrišćanski život kako tamošnjih vernih tako uopšte svih koji biraju hrišćanski put.
Zahvalnost patrijarhu i svečani program
Obraćajući se u ime Bogom poverenog mu vernog naroda, mitropolit australijsko-novozelandski Siluan je zahvalio patrijarhu Porfiriju na „očinskoj ljubavi, radosti i utehi“ pruženoj Srbima u Australiji.
Molitvena svečanost je upotpunjena programom folklornog društva koje stvara pri hramu. Kumovima hrama Zoranu i Milevi Erović uručene su ikone na dar, a sabranje je zaokruženo svečanom trpezom u parohijskom domu kojoj su prisustvovali lokalni i državni funkcioneri.
Pomoćnik ministra za državljanstvo i međunarodno obrazovanje Džulijan Hil poželeo je dobrodošlicu patrijarhu Porfiriju i čestitao osvećenje hrama.
Čestitke je uputila i zamenik premijera države Viktorija Gabrijela Vilijams, izrazivši poštovanje prema srpskoj zajednici i njenom višedecenijskom doprinosu australijskom društvu.
Starešina hama Svetog arhiđakona Stefana sveštenik Aleksandar Savić je pozdravio sve učesnike svečanosti i zahvalio na prikupljenom prilogu od kojeg će deo biti upućen crkvenim narodnim kuhinjama na Kosovu i Metohiji, a deo Koledžu Svetog Save u Varovilu.
Pohvale parohiji u Kizborou i čestitke na bogougodnom delu uputio je i mitropolit srednjezapadnoamerički Longin, posebno vezan za Mitropoliju australijsko-novozelandsku, jer mu je na početku arhijerejskog služenja ona bila data na upravu.
Njegovoj svetosti patrijarhu su sasluživali mitropoliti srednjezapadnoamerički Longin, timočki Ilario, niški Arsenije i australijsko-novozelandski Siluan, episkopi vašingtonsko-njujorški i istočnoamerički Irinej, bihaćko-petrovački Sergije i valjevski Isihije; arhimandrit Danilo, direktor Patrijaršijske upravne kancelarije; protođakon prof. dr Dragan Radić; jerođakon
Teodosije; đakon Vasilije Perić; ipođakoni Dejan Nakić i Vladimir Jelić, kao i brojno sveštenstvo Mitropolije australijsko-novozelandske.
BONUS VIDEO:
Komentari (0)