Istraga američkog lista “The Wall Street Journal“ otkriva šokantnu i do sada slabo vidljivu praksu-pojedini kineski milijarderi organizovano i u velikim razmerama koriste surogat-majčinstvo u Sjedinjenim Američkim Državama kako bi dobili desetine, pa čak i stotine naslednika. Razlog je jednostavan,surogat-majčinstvo je u Kini zabranjeno, dok je u pojedinim američkim saveznim državama legalno i strogo regulisano.
Prema navodima iz istrage, u SAD je već izgrađena čitava paralelna industrija koja opslužuje ultrabogate klijente iz inostranstva. U lancu učestvuju specijalizovane agencije za surogatstvo, advokatske kancelarije, klinike za vantelesnu oplodnju, privatne bolnice, dadilje, ali i takozvani “servisi za isporuku beba“, koji koordiniraju sve — od začeća do dobijanja američkih dokumenata za novorođenčad.
Trošak po jednom detetu procenjuje se na oko 200.000 američkih dolara, ali za milijardere to ne predstavlja prepreku. Naprotiv, prema izvorima ovog medija, neki klijenti istovremeno “naručuju“ više beba, često sa jasno definisanim zahtevima u vezi sa polom.
Istraga navodi da pojedini bogataši insistiraju isključivo na muškoj deci, koja se posmatraju kao direktni naslednici poslovnih imperija. Drugi, pak, ciljano biraju žensku decu, planirajući da ih u budućnosti udaju u druge moćne i uticajne porodice, čime bi dodatno učvrstili političke i ekonomske veze.
Najekstremniji primer koji se pominje u istrazi jeste kineski milijarder Ksu Bo, za koga se tvrdi da ima oko 300 dece, dobijene putem surogat-majki. Iako pojedine američke agencije navodno počinju da odbijaju “porudžbine na veliko“, slučajevi u kojima se u jednom talasu organizuje rođenje 15 ili 20 beba i dalje nisu neuobičajeni.
Zanimljivo je da sami milijarderi u većini slučajeva uopšte ne putuju u SAD. Umesto toga, u Ameriku se šalje samo njihov genetski materijal, dok ceo proces — od medicinskih procedura, do pravnih formalnosti, vode posredničke agencije. Prema svedočenjima izvora bliskih industriji, zaposleni ponekad pitaju klijente kako planiraju da odgajaju toliki broj dece, ali se takva pitanja uglavnom brzo povlače pred finansijskom moći naručilaca.
Ovakva praksa otvara niz ozbiljnih pitanja,od etičkih dilema o tretiranju dece kao “projekta“ ili investicije, preko pravnog statusa dece rođene u inostranstvu, do potencijalnih posledica po međunarodne odnose i imigracioni sistem SAD. Američke vlasti zasad nemaju jedinstven odgovor, jer se većina ovih aranžmana formalno odvija u skladu sa zakonima pojedinih saveznih država.
Istraga WSJ-a zaključuje da se iza zatvorenih vrata rađa nova globalna elita naslednika, planirana decenijama unapred, sa ciljem da se bogatstvo, moć i uticaj ne samo sačuvaju,već umnože i učine gotovo neuništivim.
Komentari (0)