Nemačke i ruske arhitekte su 1701. godine počele sa izgradnjom veličanstvene sobe ispunjene jantarom (ili ćilibar, fosilna smola) i ostalim draguljima kako bi je predstavili pruskom kralju.
Soba je 1717. godine konačno završena i predstavljena Petru Velikom, čija je supruga naredila da se u nju doda još više dragulja, te da se ista prebaci u drugu palatu. Nakon toga, legendarna Jantarna soba je imala još nekoliko putovanja do Drugog svetskog rata.
Gdine 1941. soba je bila u Carskom selu koje su napali i opljačkali nacisti. Iako su postojali određeni napori da se Jantarna soba sakrije, nemački vojnici su je ipak pronašli, demontirali i odneli u Kenigsberg, u Nemačkoj gde joj se izgubio svaki trag.
Nakon napada 1945. godine, verovalo se da je soba spaljena u jednom dvorcu, jer je u službenim zapisima pisalo da su pronađeni ‘žuti’ izgoreni ostaci.
Međutim, mnogi ljudi su nagađali da je soba možda preživela, ali se samo izgubila. Jedna od najpopularnijih teorija kaže da su je nacisti prevozili preko Baltika, kada je brod potonuo i ostavio je na dnu mora.
Najmanje jedan deo prostorije je čak i pronađen, a navodno je bio ratni trofej koji se vratio u Rusiju. Zbog svoje jedinstvene lepote, Jantarna soba, čija se današnja vrednost procenjuje na 250 miliona dolara, se pre rata nazivala ‘osmim svetskim čudom’, a iako njena sudbina može zauvek da ostane tajna, mnogi lovci na blago još ne odustaju od potrage.
Uz pomoć originalnih crteža i starih crno-belih fotografija, replika Jantarne sobe je napravljena 2003. godine, a posvećena je Vladimiru Putinu i nemačkom kancelaru Gerhardu Šrederu tokom proslave 300. godina Sankt Peterburga.
Nakon nje, do danas je napravljeno još nekoliko replika koje postoje u Parizu i Rusiji.
Komentari (0)