Iako na prvi pogled deluju kao avangardni eksperiment, kuće sagrađene od odbačenih staklenih flaša predstavljaju ozbiljan i promišljen građevinski koncept koji kombinuje ekologiju, funkcionalnost i estetiku. Ovakvi objekti nisu prolazni trend,pravilno izvedeni, mogu trajati decenijama, pa čak i više od jednog veka.
U jednom od zabeleženih primera, graditelj je prikupio milion staklenih flaša, svaku pojedinačno ručno oprao i slagao horizontalno, poput ležećih cigli. Flaše su fiksirane mešavinom cementa, gline i peska, čime su formirani masivni noseći zidovi. Sama staklena flaša ne nosi konstrukciju, ali u kombinaciji sa vezivnim materijalom stvara izuzetno čvrstu i stabilnu celinu.
Stručnjaci navode da kuće od staklenih flaša, ukoliko su pravilno projektovane, imaju dug životni vek. Staklo ne truli, ne rđa i ne reaguje na vlagu, što mu daje veliku prednost u odnosu na drvo ili neke vrste betona. Cementno-glineni vezivni sloj štiti flaše od mehaničkih oštećenja i dodatno učvršćuje zidove.
U seizmički stabilnim područjima, ovakve kuće su izuzetno izdržljive, dok se u zonama zemljotresa često kombinuju sa armaturom, čeličnim ramovima ili drvenim nosećim konstrukcijama kako bi se povećala otpornost.
Jedna od najvećih prednosti ovih objekata jeste termička izolacija. Vazduh zarobljen unutar svake flaše, funkcioniše kao prirodni izolator, što omogućava da kuća leti ostane sveža, a zimi topla. Zbog toga je potrošnja energije za grejanje i hlađenje znatno manja nego u klasičnim kućama.
Pored toga, staklo ima dobru zvučnu izolaciju, pa su ovakvi objekti često tiši nego što se očekuje.
Vizuelni aspekt ovih kuća izdvaja ih od svega poznatog u savremenoj arhitekturi. Sunčeva svetlost koja prolazi kroz staklene zidove stvara dinamične refleksije i šarene senke, koje se menjaju u zavisnosti od doba dana. Spolja, kuće često podsećaju na monumentalne umetničke instalacije ili mozaike, dok iznutra pružaju jedinstven osećaj prostora i svetlosti.
Iako imaju brojne prednosti, kuće od staklenih flaša nisu bez mana. Proces gradnje je izuzetno spor i radno intenzivan, jer zahteva ručno prikupljanje, pranje i slaganje flaša. Takođe, bez pravilnog projektovanja mogu se javiti problemi sa vlagom ili kondenzacijom.
U hladnijim klimatskim zonama često je potrebno dodatno termo-oblaganje ili kombinovanje sa drugim izolacionim materijalima. Takođe, građevinski propisi u mnogim zemljama još uvek ne prepoznaju ovu vrstu gradnje, što može otežati dobijanje dozvola.
Iako danas deluju futuristički, objekti od staklenih flaša imaju dugu istoriju. Još početkom 20. veka u SAD-u i Kanadi građene su tzv. “bottle houses“, naročito u oblastima gde je staklo bilo dostupnije od klasičnih građevinskih materijala.
Jedan od najpoznatijih istorijskih primera je Bottle Village u Nevadi, dok se slične građevine mogu naći u Africi, Latinskoj Americi i Aziji.
Posebno su zanimljivi hramovi u Vijetnamu, koji su delimično ili u potpunosti izgrađeni od pivskih i vinskih flaša. Najpoznatiji među njima su hram Linh Phuoc u Dalatu i An Cu hram, gde su stotine hiljada boca ugrađene u zidove, stubove i mozaike. Ovi hramovi stoje već decenijama i svedoče o trajnosti i simbolici ovog materijala.
View this post on Instagram
Komentari (0)