U nesvakidašnjoj, ali pažljivo osmišljenoj transformaciji, crkva Svetog Franje Asiškog u holandskom gradu Heerlen pretvara u javni bazen i društveni centar. Pobednički projekat pod nazivom “Holy Water“ („Sveta voda“), delo renomiranih arhitektonskih biroa MVRDV i Zecc Architecten, oduševio je kako lokalnu zajednicu tako i širu arhitektonsku javnost.
Ova prenamena ima za cilj da udahne novi život u napuštenu versku zgradu, kombinujući istorijsko nasleđe sa savremenim potrebama zajednice. Projekat čuva ključne arhitektonske elemente crkve – svodove, vitraže i originalne klupe – ali im daje novu funkciju. Klupe postaju stolovi i mesta za sedenje oko bazena, dok propovedaonica služi kao osmatračnica za spasioca.
Posebno je inovativno rešenje pokretnog poda bazena, koji omogućava različite nivoe vode u zavisnosti od aktivnosti, pa čak i stvaranje iluzije “hodanja po vodi“ uz pomoć plitkog sloja reflektujuće površine.
Ova prenamena je deo šireg plana urbane revitalizacije Heerlena, grada koji se već decenijama suočava sa ekonomskim padom, nakon zatvaranja rudnika uglja. Grad sada ulaže u kulturu, javne prostore i kreativne projekte kao što je ovaj, kako bi se ponovo pokrenula lokalna privreda i unapredio kvalitet života.
Fenomen transformacije crkava u kulturne, društvene i komercijalne objekte, sve je prisutniji širom Evrope, posebno u zemljama gde opada broj vernika i redovnih posetilaca bogosluženja. Zbog visoke cene održavanja i slabe upotrebe, mnoge crkve bivaju napuštene, ali i ponovo osmišljene.
Zbog toga je Crkva Svetog Frančeska pretvorena u biblioteku i centar za lokalne aktivnosti, zadržavši freske i vitraže. Holandska dominikanska crkva sada je luksuzna knjižara sa kafeom pod svodovima starim 700 godina.
Stara metodistička crkva u Škotskoj postala je koncertna sala i muzička škola.
U crkvi iz 19. veka u Holandiji, danas se nalazi stambeni kompleks sa sačuvanim vitražima i oltarom kao dekorom.
Ovakvi projekti ne samo da sprečavaju propadanje istorijskih građevina, već im daju novu društvenu funkciju. Umesto da postanu ruševine ili da budu srušene, crkve dobijaju drugi život kao prostori okupljanja, učenja, rekreacije ili umetnosti.
Takođe, ovakva prenamena otvara širu diskusiju o sekularizaciji društva, održivosti u gradnji, kao i poštovanju kulturnog nasleđa uz njegovu reinterpretaciju.
Komentari (0)