Prema oceni istoričara i vojnih stručnjaka, bitka na Mačkovom kamenu bila je najžešća i najkrvavija bitka koja je uopšte vođena u Prvom svetskom ratu. Oni koji su je preživeli pričali su da je nakon boja čitav predeo bio prekriven telima vojnika obe vojske, zauvek združenih u smrti. Bitka koja je zvanično završena austrougarskom pobedom iznedrila je i jednog od najvećih srpskih heroja Velikog rata.
Ime Dušana Purića najvećem broju današnjih Srba ne znači ništa. On nema svoje ulice, po njemu se ne zovu trgovi ni škole…Spomen ploču na Voždovcu je dobio tek 2003. godine. Da dobije bistu morao je da sačeka do 2010. kada je jedna posvećena njemu postavljena na glavnom trgu u Užicu. Piše istorijskizabavnik.rs
Instalirajte našu iOS ili Android aplikaciju – Objektiv.rs
A šteta je… jer, njegovo herojstvo moglo bi biti opevano u pesmama!
Junak “po profesiji”
Dušan Purić rođen je 1873. godine u Ivanjici u trgovačkoj porodici. Nakon završenog šestog razreda Gimnazije, upisao je Vojnu akademiju, koju je u 24. klasi završio 1894. godine sa vrlo dobrim uspehom. Tada je proizveden u čin artiljerijskog potporučnika.
Završio je Višu vojnu akademiju, a usavršavao se i u Francuskoj. Po povratku iz inostranstva postavljen je za pomoćnika načelnika štaba Drinske divizije u Valjevu. Bio je komandant 17. kombinovanog i 6. pešadijskog puka.
Prvi svetski rat 1914. godine zatekao je Dušana Purića na šarganskim položajima gde je komandovao Četvrtim pukom “Stevan Nemanja“ u sastavu Užičke vojske i sprečavao nadiranje neprijatelja od Višegrada prema Mokroj gori i Kremni.
A onda je, upravo na današnji dan 1914. godine, počela bitka na Mačkovom kamenu. Komandant Purić dobio je naređenje Vrhovne komande da stigne do Mačkovog kamena, napadne neprijatelja i spreči njegovo prodiranje u dubinu Srbije.
Komentari (0)