NASA je kreirala zapanjujući audio snimak talasa zvuka koji se šire iz supermasivne crne rupe udaljene 250 miliona svetlosnih godina.
Ova crna rupa nalazi se u centru jata galaksija Persej, a akustični talasi koji potiču iz nje prebačeni su za 57 i 58 oktava naviše kako bi bili čujni ljudskom uhu, prenosi Science Alert.
Rezultat, koji je NASA objavila 2022. godine, zvuči gotovo nadrealno — jezivo, sablasno i pomalo ljutito.
Ovo je bio prvi put da su ovi zvučni talasi izvučeni i pretvoreni u zvučni zapis koji ljudi mogu da čuju.
Iako u svemiru ne možemo direktno čuti zvuk, to ne znači da ga nema.
Još 2003. godine astronomi su otkrili nešto zaista neverovatno: akustične talase koji se šire kroz ogromne količine gasa oko supermasivne crne rupe u središtu jata galaksija Persej — sada poznatog po svojim jezivim “zavijanjima“.
U svom izvornom obliku, ti zvuci su potpuno nečujni za ljudsko uho. Talasi sadrže najnižu notu u svemiru koju su ljudi ikada detektovali — daleko ispod granice čujnosti.
Zahvaljujući novoj “sonifikaciji“, ne samo da je snimak pomeren za mnogo oktava naviše, već su mu dodati i drugi tonovi zabeleženi iz crne rupe, kako bismo mogli da steknemo predstavu o tome kako bi ti zvuci odjekivali kroz međugalaktički prostor.
Najniža nota, identifikovana 2003. godine, jeste ton B-ravno (Hes), čak 57 oktava ispod srednjeg C. Na toj visini tona, njen period oscilovanja iznosi čak 10 miliona godina. Poređenja radi, najniži ton koji ljudi mogu da čuju osciluje jednom u dvadesetinki sekunde.
Zvučni talasi izvučeni su radijalno — šireći se od supermasivne crne rupe u centru jata Persej — i reprodukovani su u smeru suprotnom od kazaljke na satu, kako bi se čuli tonovi u svim pravcima, podignuti 144 i 288 kvadriliona puta iznad njihove izvorne frekvencije.
Rezultat je jeziv, kao i mnogi drugi “zvuci svemira“ koje su naučnici pretvorili u čujne frekvencije.
Međutim, ovi zvuci nisu samo naučna zanimljivost. Retki gas i plazma koji ispunjavaju prostor između galaksija u jatima — poznat kao međugalaktički medijum — mnogo su gušći i topliji od materije između samih jata.
Zvučni talasi koji se šire kroz taj medijum jedan su od mehanizama njegovog zagrevanja, jer prenose energiju kroz plazmu.
Pošto temperatura reguliše formiranje zvezda, ovi talasi bi mogli da imaju ključnu ulogu u evoluciji jata galaksija tokom dugih vremenskih razdoblja.
Upravo ta toplota omogućava da ih detektujemo — jer je međugalaktički medijum toliko vruć da emituje intenzivno X-zračenje.
BONUS VIDEO:
Komentari (0)